Kannan my lover - கண்ணன் என் காதலன்

My beloved's face is forgotten - to
whom shall I covey this my friend?
The heart hasn't forgotten his love - then
can the face be forgotten?

In my eyes there is an image - but
his splendor isn't complete.
When I recollect his face - that
enchanting smile is not there.

My heart, without a rest,
thinks only of his love.
My mouth, wihout a break,
talks of that charmer's praise.

My eyes committed a sin - and
I started forgetting his face.
In the entire womankind - have
you ever seen a dumb girl as me?

A bee that forgot the honey - or
A flower that forgot its radiance
Or a crop that forgot the rain - are
Not there in this whole world, my friend.

If they forgot his face - what
is the use of these eyes, my friend?
I don't even have his portrait - then
how am I to live my friend?


ஆசை முகமறந்து போச்சே - இதை
ஆரிடம் சொல்வேனடி தோழி?
நேச மறக்கவில்லை நெஞ்சம் - எனில்
நினைவு முகமறக்க லாமோ?

கண்ணில் தெரியுதொரு தோற்றம் - அதில்
கண்ண னழகு முழுதில்லை;
நண்ணு முகவடிவு காணில் - அந்த
நல்ல மலர்ச்சிரிப்பைக் காணோம்.

ஓய்வு மொழிதலுமில் லாமல் - அவன்
உறவை நினைத்திருக்கு முள்ளம்;
வாயு முரைப்பதுண்டு கண்டாய் - அந்த
மாயன் புகழினையெப் போதும்.

கண்கள் புரிந்துவிட்ட பாவம் - உயிர்க்
கண்ண னுருமறக்க லாச்சு;
பெண்க ளினத்திலிது போலே - ஒரு
பேதையை முன்புகண்ட துண்டோ?

தேனை மறந்திருக்கும் வண்டும் - ஒளிச்
சிறப்பை மறந்துவிட்ட பூவும்
வானை மறந்திருக்கும் பயிரும் - இந்த
வைய முழுதுமில்லை தோழி.

கண்ணன் முகமறந்து போனால் - இந்தக்
கண்க ளிருந்துபய னுண்டோ?
வண்ணப் படமுமில்லை கண்டாய் - இனி
வாழும் வழியென்னடி தோழி?